جریان سنت گرا معتقد است که همه چیز را خودمان داریم هیچ چیزی نیاز نیست که از بیگانه بگیریم . اساساً چهره های فکری این جریان در درون ایران نیستند و نوع تفکر فلسفی این جریان از نوع تفکر فلسفی به محاق رفته است .

جریان مدرنیست :

جریان مدرنیست تشکیل دهنده حوزه ی دوم می باشد که به لحاظ تاریخی از انقلاب مشروطه به بعد اوج گرفت به خصوص در مقطعی از دوران پهلوی فعالیت هایشان پر رنگ تر کردید . این جریان معتقد است از فرق سر تا نوک پا بایستی غربی شویم .داشته های خودمان محلی از اعراب ندارد و هر آنچه هست باید از بیگانه اخذ شود . این جریان هنوز هم موضوعیت دارد اما به دلیل اعتماد به نفس ملی که به وجود آمده ، طبیعتا سبب انزوای این جریان شده است.

جریان التقاطی:

سومین حوزه جریان التقاطی است که در ده سال گذشته حوزه فکری کشود جولانگاه اندیشه این جمع منافق بوده است. این جریان معتقد است آنچه خود داریم به اضافه آنچه که بیگانه دارد بایستی با هم تلفیق شود و این جریان کارش به التقاط کشیده و با تصویر این که با گذاشتن یک ایسم پشت همه مفهوم دینی می توان بین این دو را جمع نمود لذا در دوران ظهور و بروزشان ما با مفاهیمی مانند اومانیسم اسلامی ، پرونستانتیزم، فمنیسم و .. روبرو بودیم و همینطور که در طی این دوران مشاهده کردیم بیشتر از آنچه که بتوانند داشته خود را تبیین کنند به ورطه بیگانه افتاد و امروز کاملا منادی حوزه اندیشه مدرن است.

جریان امانیست :

حوزه ی چهارم جریان پر قدرتی است که امروز بسیار زنده و فعال است و معتقد به این است که خودمان چیزهایی داریم ؛ اما باید داشته ی بیگانه را هم بررسی کرد و سپس با معیار و شابلون بیگانه داشته ی خود را بررسی کنیم .  اگر داشته ی خودمان مبتنی بر معیار بیگانه بود آن را می پذیریم . در غیر این صورت آن را کنار می گذاریم . این تفکر معتقد است اسلام با حقوق بشر و دموکراسی  انطباق دارد و پشتیبانی جدی از خارج مرزها نیز می شود .

جریان تئوئیست ها یا خداگرایان :